WSC ۱۲ راهنمای اشتراک‌گذاری ایمن

راهنمای ۱: نبودِ عاملان

در جلسات SIA حضور عاملان ممنوع است. ما اینجا هستیم تا با به اشتراک گذاشتن تجربه، قدرت و امیدمان از زخم‌های سوءاستفاده جنسی بهبود یابیم. ممکن است دربارهٔ همخونی، اثرات آن، خاطرات‌مان، احساسات‌مان، مشکلات‌مان، بهبودی‌مان، رویاهای‌مان یا هر تجربهٔ دیگری صحبت کنیم، اما دربارهٔ رفتارهای فعلی یا گذشته‌ی عاملان بزرگسال، از جمله شیءانگاری جنسی، چه در عمل و چه در خیال، برای لذت شخصی، صحبت نمی‌کنیم.

راهنمای ۲: شناسایی

تمرکز ما روی روند بهبودی خودمان است و به رفتارها و مسائل خودمان نگاه می‌کنیم، نه دیگر بازماندگان. اشکالی ندارد که با حرف‌های یک نفر همذات‌پنداری کنیم و تجربه شخصی خودمان را درباره همان موضوع به اشتراک بگذاریم، اما هنگام این کار نام آن فرد را مطرح نمی‌کنیم یا مستقیماً به او اشاره نمی‌کنیم.

راهنمای ۳: جملات با ‘من’

ما از جملاتی استفاده می‌کنیم که از تجربه شخصی خودمان می‌گویند، نه جملاتی با «تو» یا «ما» که برای دیگران صحبت می‌کند. با این حال، اگر چندبخشی هستید یا می‌خواهید از طرف خودتان و کودک‌های درونتان صحبت کنید، می‌توانید از «ما» استفاده کنید؛ فقط لطفاً برای گروه روشن کنید که منظور از «ما»، خود شما هستید نه همه افراد حاضر.

راهنمای ۴: ادبیات غیر-۱TP1T و زبان محرک

برای مراقبت از حال دیگر بازماندگان، تلاش می‌کنیم به یاد داشته باشیم که قبل از خواندن یا نقل مطالبی خارج از ادبیات SIA، صحبت درباره خاطرات شدید و صریح آزار، یا استفاده از الفاظ رکیک، به گروه اطلاع بدهیم. وقتی از منابع غیر SIA استفاده می‌کنیم، آن را در ارتباط با روند بهبودی خود از آسیب‌های ذهنی، عاطفی، جسمی و جنسی دوران کودکی مطرح می‌کنیم.

راهنمای ۵: احساسات شدید

بیان احساسات شدید در این فضا امن است. هر کسی می‌تواند آزادانه گریه کند، خشم، وحشت، شرم یا هر احساس دیگری را با کلمات بیان کند، بدون اینکه نگران باشد از او خواسته شود جلسه را ترک کند.

راهنمای ۶: بدون تبعیض

ما خشم یا انتقاد خود را متوجه گروهی از افراد بر اساس جنسیت، قومیت، گرایش جنسی، مذهب، وابستگی یا ناتوانی نمی‌کنیم. اگر گروهی از افراد ما را تریگر می‌کنند چون یادآور آزارگران ما هستند، می‌توانیم این موضوع را مطرح کنیم؛ اما خشم باید متوجه فرد آزارگر باشد، نه یک گروه کلی از آدم‌ها.

راهنمای ۷: حفظ مرزهای ارتباطی

ما با پرهیز از توهین، انتقاد مخرب، غیبت، صحبت درباره اختلافات شخصی با اعضای دیگر جلسات، یا زیر پا گذاشتن مرزهای ارتباطی هنگام مشارکت، به دیگر بازماندگان احترام می‌گذاریم. همین‌طور در فضای جلسه، نیازهای دیگر بازماندگان را به اندازه نیازهای خودمان مهم می‌دانیم.

راهنمای ۸: حفظ حریم شخصی

ما بیرون از جلسه درباره چیزهایی که افراد در جلسه به اشتراک گذاشته‌اند صحبت نمی‌کنیم و همین‌طور موضوعات بیرون جلسه را بدون اجازه وارد فضای جلسه نمی‌کنیم.

راهنمای ۹: بدون گفت‌وگوی متقاطع

ما گفت‌وگوی متقاطع انجام نمی‌دهیم. این شامل موارد زیر است:

• حرف دیگران را هنگام صحبت قطع نمی‌کنیم
• وقتی نوبت مشارکت ماست، درباره حرف‌های دیگران اظهار نظر نمی‌کنیم
• به دیگران نصیحت نمی‌کنیم یا تلاش نمی‌کنیم آن‌ها را آرام یا تسلی بدهیم

توضیح: استفاده از نام یک نفر هنگام تشکر از مشارکتش، گفت‌وگوی متقاطع محسوب نمی‌شود.

راهنمای ۱۰: محرک‌ها (تریگرها)

ما با این آگاهی در جلسات شرکت می‌کنیم که ممکن است تریگر شویم. تلاش می‌کنیم گذشته را به زمان حال نیاوریم. ممکن است کلمات، لحن صدا یا واکنش‌های دیگر بازماندگان باعث شود احساس کنیم با آزارگران روبه‌رو هستیم. به همین دلیل، از بازماندگان می‌خواهیم با دیگر بازماندگان طوری رفتار نکنند که انگار آزارگر هستند. اگر کسی در فضای جلسه آنلاین برایمان تریگرکننده است، یاد می‌گیریم مسئولانه با احساسات برانگیخته‌شده برخورد کنیم؛ مثلاً در صورت نیاز برای مدتی از دستگاه الکترونیکی‌مان فاصله بگیریم، با افرادی که ما را تریگر می‌کنند مرزگذاری کنیم، احساسات برانگیخته‌شده را به تجربه‌های اصلی آزار برگردانیم، از کودک‌های درونمان مراقبت کنیم و از غیبت یا حرف‌پراکنی درباره بازماندگان دیگر که ممکن است در اثر تریگر شدن پیش بیاید، پرهیز کنیم.

راهنمای ۱۱: امن نگه داشتن فضای جلسه

راهنمای ۱۲: حفظ مرزهای عاطفی و عاشقانه

برای حفظ امنیت در داخل و خارج از جلسات، از وارد شدن به روابط عاشقانه در فضای جلسات یا استفاده از فهرست تماس اعضا برای دعوت کسی به قرار عاشقانه خودداری می‌کنیم.